Text Size

Font size:  
  • Increase
  • Decrease
  • Normal

Current Size: 100%

Bonaire kent nog enkele gebouwen met de traditionele architectuur uit 1830-1930. Gepleisterde, geelgesauste gebouwen van plaatselijke natuursteen, meestal één bouwlaag, met kap. In de hoofdplaats Kralendijk (Playa) liggen rond het Wilhelminaplein: het grote tweelaags voormalige gezaghebbershuis (1827, nu bestuurskantoor) met daarachter Fort Oranje met de vuurtoren (1932); de protestantse kerk van 1847, de Pasanggrahan (voorbeeld van het blokkentype, kas di kaha, met schilddaken en omgaande lijsten, dat ca. 1890 zijn intree doet) en het vismarktgebouwtje uit 1935.

Ten zuiden van Kralendijk bevinden zich de zoutpannen: rode, witte, blauwe en oranje pan, met gekleurde obelisken, opzichtershuizen uit de tweede kwart 18de eeuw en slavenhuisjes (overnachtingsbouwsels). Aan het eind van deze kuststrook (waarachter flamingo’s huizen) de Willemstoren uit 1837/1838 gebouwd in de vorm van een dorische zuil. 

In Rincon (oudste nederzetting) en ten oosten van Kralendijk te Noord’i Saliña, Antriol, Nikiboko en Tera Cora zijn nog woningen te zien met een symmetrische hoofdruimte met zadeldak, waartegen aan één of twee zijden lage aangekapte zijbeuk(en) met de keuken aan het einde van zo’n zijbeuk, het zogenaamde kas di hala. Her en der op Bonaire zijn nog voorbeelden te zien van de kas di bara, woning opgetrokken van takken en leem met schilddak van stro. De stenen variant is de kas di piedra die hetzelfde aanzien heeft.